Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
Szary człowiek, wstając rano budzi się w Polsce obdartej z suwerenności. Czy zdaje sobie sprawę z tego ?!

Wstając jak każdego dnia jest obywatelem Unii Europejskiej, strzeżony przez NATO. Granice są otwarte, praca czeka na zachodzie. Czego chcieć więcej ?! Suwerenność, narodowość, komu to potrzebne ?!

Szary człowiek wstając rano nie bardzo wie że przynależność do Unii Europejskiej wiąże się z kosztami. Bo by coś otrzymać najpierw trzeba do wspólnej kasy wpłacić. By coś otrzymać trzeba wyłożyć dodatkowe pieniądze od siebie, czyli zaciągnąć kredyt w banku. Zaciągając kredyt trzeba czymś go spłacić. Koło się zamyka. Stajemy siędłużnikami systemu. UE to także cały pakiet przepisów które mają dostosować normy unijnego prawa do prawa narodowego. Dostosowując to prawo zamykamy się w absurdzie norm które nijak nie mają się z rzeczywistością. Likwiduje się zakłady pracy,żywność wyrzuca się do śmieci a klasa uprzywilejowanych staje się kastą władzy. Kastą wprowadzającą nowe zasady pojmowania rodziny. Mniejszości seksualne stają się większością, a polska rodzina mniejszością.

NATO wciąga nas w wojny z których nie mamy nic oprócz zewnętrznego zagrożenia ze strony fundamentalistów. Oddajemy życie w wojnach toczonych w interesie złóż ropy, gazu i innych surowców z których nie otrzymamy nic.

Są jednak tacy Polacy którzy pragną więcej od życia niż bycie obywatelem landu Unii Europejskiej.

Walczymy o Narodowe Państwo Polskie, czyli organizm ustrojowy, w którym Naród stanowić będzie podmiot nie przedmiot agent systemowych wszelkiego rodzaju.

Ocena użytkowników: 3 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
Artykuł z 1934 roku.

TADEUSZ BIELECKI
W SZKOLE DMOWSKIEGO
 
Kiedy wracaliśmy z wojny 1918 -1920 na ławy uniwersyteckie, odczuwaliśmy nietylko głód fizyczny ale - w o wiele większym jeszcze stopniu - głód duchowy. Liberalizm, pacyfizm, humanitaryzm, ckliwy patriotyzm, socjalizm i inne wytwory ubiegłego stulecia już nam nie wystarczały. Hałaśliwie zalecane - odpychały.

Zaczęliśmy się wówczas rozglądać za czymś, co by mniej raziło nasz nowy sposób odczuwania spraw polskich. Odbudowanie państwa polskiego, prawdziwego państwa z własną armią, z własnymi władzami i instytucjami zrodziło nowe potrzeby w zakresie umysłowo - politycznym. Szukaliśmy książki, która by tym nowym warunkom odpowiedziała.

Wtedy to właśnie wpadły nam w ręce „Myśli nowoczesnego Polaka”. Czytaliśmy je od deski do deski, stały się wyznaniem naszej wiary politycznej, nieodstępnym towarzyszem w walce o narodową Polskę. Było to pierwsze, pośrednie zetknięcie się młodego pokolenia z Romanem Dmowskim.

Nie rozumiałem wtedy tajemnicy powodzenia „Myśli nowoczesnego Polaka”, ani nie miałem czasu - w rozgwarze walki - nad tym się zastanawiać.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
Roman Dmowski - Nasz patriotyzm – 1893

NASZ PATRIOTYZM


Polityka narodowa w głównych swoich zasadach nie może być ani poznańską, ani galicyjską, ani warszawską - musi ona być ogólno - polską. Odpowiednio do położenia politycznego każdej dzielnicy, musimy uznawać rozmaity stosunek do rzędów zaborczych, musimy się godzić na rozmaite odpowiadające warunkom miejscowym środki działania, ale nie zmienia to w niczym tej ogólnej zasady, według której każdy czyn polityczny Polaka, bez względu na to, gdzie jest dokonywany i przeciw komu skierowany, musi mieć na widoku interesy całego narodu.

Zgodnie z tą zasada deputowany jakiegoś okręgu wyborczego do parlamentu przede wszystkiem winien reprezentować interesy całego narodu, nie zaś swego powiatu. Jeżeli posłowie nasi w ciałach prawodawczych niemieckich ł austriackich za mało daję dowodów, że uważają się za posłów całej Polski; że maję na względzie zawsze interesy całego narodu polskiego, nie świadczy to, iż zasada nasza jest niewłaściwa, ale że sami owi posłowie są raczej patriotami galicyjskimi i poznańskimi, niż polskimi, o ile w ogóle zasługują na miano patriotów.

Taż sama zasada obowiązuje wszelką organizację polityczną, wszelką partię, wszelkie stronnictwo, bez względu na pole ich działalności.

Jeżeli tedy w piśmie niniejszym uwzględnimy tylko sprawy zaboru rosyjskiego, jeżeli zwrócimy uwagę tylko na stosunek względem rosyjskiego rzędu, to nie dlatego, żebyśmy nie uznawali wspomnianej zasady albo o niej zapomnieli, ale dlatego, że:
  • przemawiamy jako ludzie, dla których punktem ciężkości w ich działaniu był i jest zabór rosyjski;
  • pod panowaniem rosyjskim znajduje się część Polski największa i najważniejsza, obejmująca ognisko życia polskiego, duchową stolicę kraju - Warszawę, a więc część, której los decyduje o losie całej ojczyzny.

Nie znaczy to, żeby stanowisko nasze względem Galicji i zaboru pruskiego było platoniczne - przeciwnie, dążyliśmy zawsze i dążymy do tego, żeby nasze hasła działania znalazły jak najwięcej wyznawców w pozostałych zaborach, ażeby polityka narodowa wszystkich dzielnic stała się jednolitą, uznała jeden punkt wyjścia, oparła się na jednych zasadach. Widzimy z zadowoleniem, że zakordonowi rodacy bacznie śledzą rozwój naszej działalności i że polityka nasza, choć wrogo traktowana przez sfery wpływowe a w znacznej większości nie - patriotyczne, znajduje tam coraz więcej zwolenników.

Przyjmując zasadę, że polityka narodowa nie może brać za punkt wyjścia interesów pojedynczej dzielnicy; stawiamy obok niej druga, według której prawdziwy patriotyzm nie może mieć na względzie interesów jednej jakiejś klasy, ale dobro całego narodu. Zasady taj nie należy tłumaczyć niedorzecznie przez równomierne popieranie interesów wszystkich klas - tłumaczenie, będące banalnym, powszechnie u nas powtarzanym frazesem taniego patriotyzmu. W praktyce politycznej rzetelne stanowisko narodowe sprowadza się do obrony interesów tych klas, których podniesienia, i dobrobyt leży w interesie narodu, a których nędza i ciemnota zgubę społeczeństwu gotują. Patriotyzm nie nakazuje jedynie konserwowania narodu, ale czuwanie nad możliwie szybkim i prawidłowym sił jego rozwojem.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
W związku z minioną, 2 stycznia br., 76 rocznicą śmierci Romana Dmowskiego, wielkiego Polaka i jednoczyciela Narodu, twórcy obozu narodowego-demokratycznego (tzn. „wszechpolskiego”) i sternika polskiej polityki, wychowawcy pokoleń Polaków, architekta polskiej niepodległości i europejskiego porządku politycznego, oddajemy Jemu należny hołd i dziękczynienie.

Wskazujemy jednocześnie na wielostronny realizm Dmowskiego, na te filary, cechy Jego działalności, które odegrały fundamentalną rolę w skutecznym wykonaniu zamierzonego i wielkiego celu – odbudowaniu Państwa Polskiego.

  1. Realizm geopolityczny, który z jednej strony odrzucał brak wiary w polskie siły i uległość wobec jednego z zaborców (Austrii), bądź romantyzm i „bicie głową w mur” przez kontynuację ideologii powstańczej we współpracy z dwoma zaborcami (Prusami i Austrią) przeciwko jednemu (Rosji), a z drugiej strony przypominał o „królewskim szczepie piastowym” i kazał powracać do korzeni polskości: Pomorza, Wielkopolski i Śląska, aby na ich fundamencie odbudować „wielką” Polskę. Tylko Polska „wielka”, tzn. zjednoczona z ziem trzech zaborów, mogła, i może, być autentycznie niepodległa i suwerenna.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

 Utrata polskiej niepodległości jest w większym stopniu procesem zachodzącym fizycznie, a nie jest warunkiem odczuwalnym w psychice naszego narodu!
- zjw


Na początek pewna opowieść. Przed II wojną światową istniały w Kielcach zakłady „Granat” działające na potrzeby wojska. Po wojnie, w czasach PRL, zakłady zmieniły nazwę na „Iskra” i dalej rozwijały się pomyślnie stanowiąc ważny, wręcz strategiczny element przemysłu Polski Ludowej. Ich głównym produktem były łożyska – części, bez których nie może istnieć żadna maszyna. Dlatego też fabryki łożysk w czasie wojen są zawsze jednym z pierwszych celów bombardowań. „Iskra” dawała zatrudnienie trzem tysiącom Polaków a do tego dochodziły też przecież miejsca pracy dla podwykonawców, inżynierów tworzących projekty na zamówienie i wiele wiele innych. Innymi słowy „Iskra” pełniła nie tylko ważną rolę w systemie gospodarczym kraju ale także istotną funkcję społeczną. Całe rodziny żyły i powiększały się dzięki istnieniu zakładów.

Dzięki składaniu zamówień na rozwiązania technologiczne u polskich inżynierów rozwijała się myśl techniczna a absolwenci politechnik mogli realizować swoje zainteresowania naukowe w swoim kraju, przyczyniając się do jego rozwoju. Aż przyszły lata dziewięćdziesiąte, zniknął (przynajmniej w teorii) komunistyczny reżim a u władzy znaleźli się ludzie zachwyceni zachodnim światem i wolnorynkowymi rozwiązaniami gospodarczymi. Rozpoczęto prywatyzację rzekomo nierentownego przemysłu.

Pod młotek poszły fabryki i zakłady pracy a razem z nimi życia ludzi, którzy od lat byli z nimi związani. „Iskra” została sprzedana japońskiemu koncernowi NSK co dokonało się ostatecznie w 1998 roku. Nowi właściciele  przejęli nowoczesny zakład niczym nieodstający technologicznie od swoich zachodnich odpowiedników, posiadający wykwalifikowaną kadrę inżynierską pochodzącą z najlepszych polskich uczelni. Jedynym problemem była kwestia pracowników - było ich według oceny Japończyków zbyt wielu oraz mieli zdecydowanie niejapońskie podejście do pracy, co wyrażało się na przykład w korzystaniu z urlopów wypoczynkowych w pełnym wymiarze. Jak tłumaczył w wywiadzie dla JAAP[1] Katsuyuki Kambara, Dyrektor Generalny Przedstawicielstwa w Warszawie NSK Europe Ltd. Japońscy pracownicy nigdy nie wykorzystują urlopów do końca bojąc się, że na ich miejsce przyjęty zostanie ktoś inny. Inaczej było z Polakami, którzy nie rozumieli azjatyckiego etosu pracy i zamierzali za wszelką cenę (nawet śmierci z wycieńczenia lub samobójstwa związanego ze stresem) w pełni korzystać ze zdobyczy XX wieku jaką jest urlop wypoczynkowy.