Drukuj
Kategoria: Pamięć Walka i Męczeństwo
Odsłony: 10426

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 
1 listopada 1918 r., w dzień Wszystkich Świętych oddziały ukraińskich Strzelców Siczowych zajęły we Lwowie dworzec kolejowy i najważniejsze budynki miasta. Stało się to za akceptacją Austriaków, którzy wobec klęski militarnej i rozpadu Austro-Węgier, starali się utworzyć królestwo Ukrainy z Wilhelmem Habsburgiem, zwanym "Wasylem Wyszywanym", na tronie.

Słynny obraz wojciecha Kossaka.

Odpowiedź Polaków, którzy stanowili większość mieszkańców Lwowa, było natychmiastowa. Jeszcze tego samego dnia  spontanicznie wybuchły walki zbrojne. Wobec braku w mieście polskich żołnierzy, których władze austriackie świadomie przerzuciły na odległe fronty, za broń chwyciła młodzież, a nawet i dzieci.  Jak pisałem w najnowszym felietonie w "Gazecie Polskiej". wśród powstańców poległych na lwowskich ulicach i barykadach był m.in. nich 14-letni uczeń Jurek Bitschan, który zginął z karabinem w ręku, i 13-letni Antoś Petrykiewicz, bohaterski obrońca "Reduty Śmierci", najmłodszy w historii kawaler orderu Virtuti Militari.

Powstanie to, jak rzadko które w naszej historii, było zwycięskie. 22 listopada 1918 r. dzięki odsieczy wojskowej, która nadeszła z Przemyśla, Lwów został wyzwolony. O walkach i bohaterstwie "Orląt Lwowskich" przeczytasz na Portalu Kresy. pl

http://www.kresy.pl/historia,wojna-o-granice?zobacz/obrona-lwowa-1-22-xi-1918-i-orleta-lwowskie

Poniżej tekst najsłynniejszej z piosenek, napisany przez Artura Oppmana.

O mamo, otrzyj oczy
 Z uśmiechem do mnie mów,
 Ta krew, co z piersi broczy —
 Ta krew — to za nasz Lwów!...
 Ja biłem się tak samo
 Jak starsi — mamo, chwal!...
 Tylko mi Ciebie, mamo,
 Tylko mi Polski żal!...

 Z prawdziwym karabinem
 U pierwszych stałem czat...
 O, nie płacz nad twym synem,
 Co za Ojczyznę padł!...
 Z krwawą na kurtce plamą
 Odchodzę dumny w dal...
 Tylko mi Ciebie, mamo,
 Tylko mi Polski żal...

 Mamo, czy jesteś ze mną?
 Nie słyszę Twoich słów —
 W oczach mi trochę ciemno...
 Obroniliśmy Lwów!
 Zostaniesz biedna sama...
 Baczność! Za Lwów! Cel! Pal!
 Tylko mi Ciebie, mamo,
 Tylko mi Polski żal!...

 

                                    listopad 1918

Za: Ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski