Warto przeczytać

U źródeł Kredytu Społecznego jest jedno nazwisko, nazwisko genialnego człowieka, Szkota, Clifforda Hugh Douglasa, urodzonego w 1879 r. syna Hugh Douglasa i Louisy Horfdern. Po ukończeniu uniwersytetu Cambridge z dyplomem z matematyki z wyróżnieniem, Douglas wybrał zawód inżyniera.

Był znakomitym inżynierem, któremu powierzano ważne projekty w Indiach, Południowej Ameryce i Anglii. Douglas był także ekspertem w księgowości kosztowej. To z tego powodu rząd brytyjski poprosił go, by w 1916 r. pojechał do Farnborough, żeby rozwiązać problem "pewnego bałaganu" na kontach fabryki samolotów. Było to niedługo przed tym, kiedy zauważył on, że każdego tygodnia ceny produkowanych dóbr były większe niż dochód rozprowadzany w formie zarobków i pensji. Ceny były niezgodne z siłą nabywczą.
Wszystko to przyciągnęło jego uwagę, a badania wielu przedsiębiorstw pokazały mu, że tak było w każdej fabryce. Jak w tych warunkach pieniądze dostarczane konsumentom mogły wystarczyć na zakup produktów? Douglas zauważył również, że kiedy nadeszła wojna, przestała dłużej istnieć kwestia braku pieniędzy. Nie było nic świętego w temacie pieniędzy. Mogły one pojawić się nagle i wszystko, co było fizycznie możliwe do wykonania, mogło być możliwe finansowo, tak jak podczas wojny.

Douglas stanął także wobec innych doświadczeń. Postanowił zlokalizować i uaktualnić defekty systemu finansowego, a potem, jako inżynier, szukać, znaleźć i sformułować zasady, które ustawią finanse w zgodzie z rzeczywistością. Od tego czasu zasady te zostały nazwane Kredytem Społecznym.

Douglas nigdy nie używał tytułu ekonomisty. Uważałby to poza tym za obelgę z powodu monumentalnych błędów, opartych na fałszywych założeniach, zawartych w programach uniwersyteckich wydziałów ekonomii. Douglas jednak był faktycznie największym ekonomistą wszechczasów z powodu swojej diagnozy głównej wady dzisiejszej ekonomii i propozycji, jakie sformułował, żeby ją naprawić.

Po raz pierwszy opublikował swoje wnioski w artykule w czasopiśmie English Revieww grudniu 1918 r. zatytułowanym "Złudzenie superprodukcji", a następnie w serii artykułów zamieszczanych w tygodniku The New Age, redagowanym przez A. R. Orage'a. Artykuły te zostały przedrukowane w 1920 r. w pierwszej książce Douglasa Economic Democracy (Demokracja ekonomiczna). W tym samym roku została opublikowana książka Douglasa Credit-Power and Democracy (Władza kredytu i demokracja), a w 1923 r. książka pt. Social Credit (Kredyt Społeczny). W 1931 r. Douglas opublikował dwie książki: Control and Distribution ot Production (Kontrola i dystrybucja produkcji) i The Monopoly ot Credit (Monopol kredytu), a w 1937 r. kolejne dwie książki: Warning Democracy (Ostrzeżenie demokracji) i The Alberta Experiment (Eksperyment Alberty).

Poza pisaniem książek, Douglas podróżował po świecie z wykładami na temat Kredytu Społecznego, które wygłaszał w Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii, Japonii i Norwegii. W 1923 r. wystąpił przed Kanadyjską Informacją Bankową (Canadian Banking Inquiry), a w 1930 r. przed Komisją MacMillana ds. Finansów i Przemysłu (MacMillan Committee on Finance and Industry) w Anglii.

Douglas zmarł w swoim domu w Fearnan w Szkocji 29 września 1952 r. w święto św. Michała Archanioła. Żył 73 lata.

Louis Even

 

Źródło: Dwumiesięcznik MICHAEL Journal Edycja Polska Nr 61, marzec-kwiecień 2011 : 1101 Principale St., Rougemont QC, J0L 1M0, Kanada.

www.michael.org.pl

Nadesłał: Krzysztof Ś.