Warto przeczytać

Okazuje się, że o planach zbudowania państwa żydowskiego na Lubelszczyźnie, o czym pisałem w poprzednim numerze Opoki w Kraju nauka żydowska wie od dawna. Anglojęzyczna "Encyclopedia Judaica" wydana w Izraelu w roku 1971 zawiera następujące informacje po różnymi hasłami:
Pod hasłem "Holocaust" jest podrozdział pt. Nazistowskie pomysły o terytorialnym "rozwiązaniu kwestii żydowskiej". Jest tam mowa o Madagaskarze oraz o koncentrowaniu Żydów w rezerwacie Lublin i Nisko (t. 8, str. 854). W Nisku miała być stolica Lublinlandu.

Pod hasłem "Lublin" jest mowa o tym, że "przez pewien czas Naziści mieli zamiar zamienić region lubelski w rezerwat dla Żydów, aby tam skoncentrować Żydów z Niemiec, z okupowanej części Polski i innych krain inkorporowanych do Rzeszy. Pod koniec 1939 ok. 5000 uchodźców dotarło do Lublina, a w lutym 1940r. 1300 ze Szczecina (...) W kwietniu 1940 plan stworzenie rezerwatu żydowskiego w Lublinie oficjalnie odrzucono".  Eksterminacja i wywózka Żydów z Lublina rozpoczęła się jednak dopiero w marcu 1942 r.(t.11 str, 544-546).
Pod hasłem "Polska" napisane jest, że "więcej jak 50 gmin żydowskich było deportowanych w całości lub częściowo do dystryktu lubelskiego między jesienią 1939 a majem 1940r.". Zdolnych do pracy brano do obozów pracy a "kobiety, dzieci i starców deportowano zamkniętymi wagonami towarowymi do Lublina i Kielc" (str. 754-755). Dalej w podrozdziale "Lublin District" napisane jest: "Początkowo wschodnia część dystryktu Lublin uważana była za "Rezerwat żydowski" i systematycznie deportowano tam Żydów z części Polski inkorporowanej do Rzeszy, z samej Rzeszy, z protektoratu Czech i Moraw i z Austrii. Józefów, Izbica Lubelska, Krasnystaw i Zamość to niektóre z miast, które stanowiły punkty koncentracji dla tych deportantów. Lokalną ludność wysiedlano, by zrobić miejsce dla nowych przybyszów. Nawet po zaniechaniu tego planu "Rezerwatu żydowskiego", dziesiątki tysięcy Żydów z Niemiec, Czechosłowacji i Austrii nadal napływała do dystryktu (...). Ideologowie nazizmu uważali Lublin za rezerwuar "Światowego Żydostwa", i przypuszczalnie utrzymywali tajne kontakty ze społecznościami żydowskimi wszędzie. (str.764-765).

Ciekawe czemu polskich historyków ten temat tak mało interesuje?.

OPOKA   W KRAJU 13(34)
Kórnik - wrzesień 1995
pod redakcją Macieja Giertycha