Naród

To były piękne, ale i trudne czasy”, wspomina Wojciech Jaruzelski. „Już na kilka dni przed wybuchem strajku jakieś informacje musiały przecieknąć do władz, bo codziennie razem z Cześkiem byliśmy wzywani do sztabu generalnego i do KC PZPR. Potrafili nas tam trzymać nawet po szesnaście godzin dziennie”.

Z opowieści generała wynika, że gdy zaczął się strajk w stoczni, razem z Kiszczakiem pomagali Wałęsie przeskoczyć przez mur stoczni. Michnika ustawili na czatach i losowali, kto ma skakać. Padło na Wałęsę, więc wspólnie go podsadzili i przepchnęli na druga stronę.

„To było całkiem inaczej”, prostuje Czesław Kiszczak, pomagier przy historycznym skoku. „Jaruzelski przyszedł później, bo rozrzucał ulotki przed bramą i ja sam musiałem Wałęsę podsadzać. Michnika też tam nie było, bo akurat w tym samym czasie, razem ze świętej pamięci Gierkiem, szyli biało-czerwone opaski”.

Lech Wałęsa zapytany o własne wspominki, początkowo nie przypominał sobie żadnego skoku ani tego, co dokładnie robił w sierpniu 1980 roku. Dopiero po przeczytaniu własnej książki wróciły wspomnienia.

„Coś rzeczywiście było”, stwierdza Wałęsa. „Ale jak i co, nie pamiętam. Zabijcie mnie, ale nie wiem, tylu nas tam skakało jeden przez drugiego, aż do muru stoczni, że teraz nikt nie dojdzie, kto w końcu chycnął przez ten płot. Myślę, że to był jednak Kiszczak”.

„A bo to się już wszystko miesza”, kręci głową Jaruzelski. „Frasyniuk niedawno przekonywał mnie, że nie było żadnego muru. A przecież wiadomo, że ktoś go przeskoczył, więc musiał być. Ja już skołowaciały jestem. Ktoś nawet mówił, że stoczni też nie było. Słyszałem to na własne uszy”.

---

Sami stoczniowcy również nie są zgodni, co do przebiegu tamtych wydarzeń. Jedni twierdzą, że Wałęsa skakał w sierpniu, inni, że w grudniu, kwietniu albo nawet z początkiem czerwca. Ostatecznie przeważyły głosy, że skok został wykonany w marcu, a potem powtórzony w listopadzie i że wykonał go nie Wałęsa, tylko Kozakiewicz.

Większość uczestników tamtych wydarzeń spotkała się na przełomie 1988 i 1989 roku na wspominkowym zjeździe zorganizowanym w Warszawie przy okrągłym stole.

„To było wzruszające, że organizatorzy tego spotkania pamiętali o nas”, stwierdza Jaruzelski. „Powspominaliśmy sobie dawne czasy, pośpiewaliśmy, pośmialiśmy się. Naprawdę, było ekstra. Umówiliśmy się już nawet na następny taki stół. Wcześniej Komorowski obiecał wprowadzić stan wojenny”, zakończył generał.

Za: http://nowypompon.pl/np_13/pages/06_13/artk/przywodcy_solidarnosci_.htm