Państwo

Katarskich pieniędzy za stocznie nie ma, ale jest wielomiliardowy kontrakt na dostawę skroplonego gazu z Kataru. Oficjalnie polski rząd nie łączył kontraktu gazowego z kupnem stoczni, ale nieoficjalnie wiadomo było, że obie transakcje są od siebie zależne.

   Wszystko wskazuje na to, że polski rząd dał się Katarczykom wywieźć w pole. Rząd oczywiście twierdzi, że podpisany w czerwcu kontrakt gazowy pozwoli dywersyfikację, czyli uniezależnienie nas od Rosji, ale przemilcza, że miała to być transakcja wiązana.

   Polacy kupują katarski gaz, a Katarczycy kupują polskie stocznie, w których będą produkować statki przewożące skroplony gaz do nieistniejącego jeszcze gazoportu w Świnoujściu.
Scenariusz okazał się jednak inny.

    30 czerwca podczas krótkiej wizyty w Katarze minister Grad i szefowie państwowej firmy gazowej PGNiG podpisali z Qatargasem długoterminową umowę; od 2014 r. do 2034 r. Przewiduje ona dostarczanie 1,5 mld m sześc. gazu LNG rocznie. "średnia wartość tej umowy to około 500 mln dolarów rocznie". W sumie wartość kontraktu gazowego opiewa na kilkanaście miliardów dolarów. Tyle zarobią Katarczycy. Polska zarobi 8 milionów euro wadium, które Katarczykom przepadło, ale będzie musiała zapłacić około 11 miliardów dolarów za gaz, który jest droższy niż gaz rosyjski. Niestety, zapłacimy też więcej niż inni partnerzy Kataru. Z informacji PGNiG wynika bowiem, że cena za tonę wyniesie 550 dol. i będzie się zmieniać zależnie od ceny ropy. Według portalu internetowego Platts poświęconego światowemu rynkowi towarów i energii, Qatargas podpisał 19 czerwca umowę z japońskimi firmami energetycznymi na dostawy 6 mln ton skroplonego gazu rocznie do roku 2021. Cena wynosi około 450 dol. za tonę.

   Zatem PGNiG będzie płacić co roku o 100 mln dol. więcej niż Japończycy! A ostateczny rachunek zapłacą konsumenci gazu - informuje "Gazeta Wyborcza".

   Ponadto, umowa przewiduje klauzulę, która zobowiązuje stronę polską do zapłaty za każdą nieodebraną dostawę gazu, a surowiec z Kataru ma być dostarczany do już nie naszymi statkami gazoportu, który ma być zbudowany do 2014 r.

    Zdaniem analityków, w grze o stocznie możliwe jest drugie dno, być może potwierdza to wyjazd premiera Tuska do Nicei. Szef rządu spotkał się tam z premierem Kataru. A to właśnie szejk Hamad Bin Jassi Bin Jabor Al-Thani jest szefem agencji QIA.

    Wygląda na to, ze większość, albo wszystkie transakcje Platformy mają drugie dno. Tylko dlaczego rachunki za to dno, cwaniactwo i nieudolność rządzących musimy płacić my?

Napisał(a) GW/interia.pl/AJa  
Za:http://www.aspektpolski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=2493&Itemid=138438434