W Sercu Polska

Chrystusowy Kościół uobecnia orędzie proroków Starego Przymierza, Apostołów, ojców i doktorów Kościoła, świętych, papieży. Mówi Izajasz: „Jeruzalem upada i Juda się wali” (3.8); „szczęśliwy sprawiedliwy, bo pozyska dobro, biada złemu, bo odbierze zło” (3.10n); biada tym, którzy zło nazywają dobrem a dobro złem, którzy zamieniają ciemność na światło a światło na ciemności, biada tym, którzy przemieniają gorycz na słodycz, a słodycz na gorycz” (5.20). Czytamy słowa Amosa: „szukajcie dobra, a nie zła, abyście żyli” (5.14).

Habakuk woła: „biada temu, kto buduje na przelanej ludzkiej krwi” (2.12). Boży prorok odnosi się do rzeczywistości zastanej w trosce o ład Boży na ziemi i życie wieczne w niebie. Ukazuje prorok zależność między wiarą i nawróceniem a pomyślnością doczesną i szczęściem wiecznym. Warunki życia na ziemi: kultura, polityka, gospodarka, stosunki społeczne – sprzyjają albo nie sprzyjają osiągnięciu nieba, ułatwiają albo utrudniają pełnienie dobra, zachęcają albo zniechęcają do zła. Człowiek głębokiej wiary i mocnego charakteru, męstwa i odwagi, zdobędzie świętość i zbawienie w każdych warunkach. Natomiast ludzie nieukształtowani i słabsi, zwłaszcza dzieci i młodzież, w warunkach kłamstwa i przemocy ulegają presji zła. Wbrew marksistowsko-leninowskim zasadom: byt określa świadomość, siła jest prawem, praktyka jest kryterium prawdy, prorok mówi: świadomość przeniknięta wiarą i zwrócona ku Bogu określa byt na ziemi i w niebie, prawo Boże jest siłą, prawda jest kryterium praktyki.