Wiara

Decyzja jakże trudno ją podjąć a gdy już się ją z trudem podejmie to poniesienie odpowie-dzialności za jej skutki skutecznie odstrasza nas od podejmowania następnych.
Więc może lepiej stać z boku może się nie wychylać wtedy odpowiedzialność spadnie na kogoś innego wszak ja w tym palców nie maczałem.

Wygodna posadka ciepły stołek nie ma co ryzykować utraty tak istotnych dóbr.
Pamiętacie był już taki jeden blisko dwa tysiące lat temu aby uchylić się od podjęcia decyzji i złożyć odpowiedzialność na innych umył ręce.
Błąd!... do dziś mu wszyscy wypominają ten zabieg kosmetyczny.
Niestety co innego wytykać komuś jego błędne decyzje lub ich brak a co innego samemu decydować.
Strach przed odpowiedzialnością wiąże nasze ręce w bardzo skuteczny sposób.
Niby lubimy ludzi zdecydowanych, konkretnych a jednak zasłaniając się nimi nie bierzemy sami z nich przykładu.
Tak jest wygodniej tym bardziej, że podjęcie błędnej decyzji jest z reguły piętnowane a nie podjęcie żadnej najczęściej jest społecznie akceptowalne i nie powoduje w nas wyrzutów sumienia.
Przecież nic się nie stało, przecież nic nie mogłem zrobić, przecież...

Innym przejawem naszego niezdecydowania jest odsuwanie ważnych decyzji w czasie w myśl zasady:
co masz zrobić jutro zrób pojutrze będziesz miał dwa dni wolnego a sprawa raz odłożona dalej odkłada się sama.
Efekty takiej postawy mimo że w katechizmie nie występują w kategorii grzechu godzą w całe społeczeństwo przykład:
wprowadzanie ważnych reform społecznych takich jak reforma służby zdrowia czy też reforma oświaty.

Z poważnymi decyzjami bywa tak jak z jedzeniem żeby żyć trzeba je podejmować ale zdarza się, że stają one w gardle i czasami mogą udusić nie oznacza to jednak że możemy z nich zrezygnować.
Wolisz lawirować niech inni się narażają?
Obyś był zimny albo gorący! A tak skoro jesteś letni, ani gorący, ani zimny chcę cię wyrzucić z mych ust (Ap 3, 15-16) Miła perspektywa dla niezdecydowanych.

red. Błażusiak J.