Państwo

Nareszcie udało się zdemaskować głównego winowajcę gnębiącego nas kryzysu. Okazał się nim były premier Kazimierz Marcinkiewicz, który dopuścił się zdrady Ojczyzny, nie tylko podejmując pracę w złowrogim banku Goldman&Sachs, ale w dodatku zrobił to w momencie, gdy bank ten przypuścił atak spekulacyjny na złotówkę. Dzięki temu możemy spać spokojnie. Wszystko jest w jak najlepszym porządku, a kryzys jest efektem zdradzieckich knowań spekulantów.

Słysząc taką diagnozę starzy ubowcy, co to spekulantom zdzierali paznokcie i lali w tyłek dopóty, dopóki taki spekulant nie powiedział, gdzie schował zdradzieckie dolary i złoto, pewnie poczuli się jak nowo narodzeni. Znowu czarne jest czarne, a białe jest białe – jak za Józefa Stalina! I kto by pomyślał, że do takich konkluzji dojdziemy w 20 roku sławnej transformacji ustrojowej od obalenia, albo rozmontowania komunizmu – bo zdania w tej sprawie są, jak wiadomo, podzielone. Lech Wałęsa twierdzi, że komunizm obalił w ramach „koncepcji”, natomiast Jerzy Szmajdziński utrzymuje, że komunizm został tylko „rozmontowany”. „Kto winowat iz nich, kto praw – sudit’ nie nam” – powiada rosyjski bajkopisarz Kryłow – ale to nieważne, bo ważniejsze, że wykryta została przyczyna kryzysu.